Cos na chorobę lokomocyjną

Bo to tak jest, ze co organizm to inna reakcja, każdy ma coś innego co powoduje, że czuję się gorzej/lepiej.
Ja absolutnie nie mogę czytać, wtedy to nawet w pociągu zbiera mi się na pawika, a uspokaja mnie jak słucham muzyki, na mp3 (czy czymkolwiek posiadającym słuchawki), poprostu skupiam sie na słowach.........
Poza tym, chyba oduczyłam się Choroby lokomocyjnej, gdy zaczęlam dojężdżać na uczelnię ok 30km w jedną stronę, codziennie, 45minut busem.......masakra......

zwykle podróż pociągiem jest znacznie lepiej znoszona niż samochodem/autobusem.

jak dotychczas znosiłas podróże pociągiem/tramwajem?
jeśli źle- to właściwie tylko Aviomarin lub coś na receptę. działają, ale człowiek jest skołowany cały dzień.
jeśli raczej dobrze- mozna spróbować łagodniejszych środków-> mi [chyba] pomaga cocculine, imbir (np. avioplant) też jest chwalony. i ewentualnie aviomarin w kieszeni na wszelki wypadek.

żaden z w/w nie wpływa na pigułki.

poczytaj też co jeść/nie jeść przed podróżą; gdzie usiąść (tyłem/przodem do kierunku jazy; przy oknie/ z daleka od okna itd); czy czytać itd przy skłonności do choroby lokomcyjnej.

Ja musze miec zawsze przy sobie wode do picia, bez tego ani rusz.
Poza tym zawsze siadam przodem do jazdy, wybieram miejsce kolo drzwi, zazwyczaj z tylu pociagu.
Dla zabicia czasu gazeta glownie czy mp3.

Witam,

u mnie choroba powróciła póki co na stałe po wizycie w szpitalu, gdy miałam grypę jelitową. Od tamtej pory nie mogę poruszać się właściwie żadnym środkiem transportu prócz pociągu.
Zauważyłam jednak pewną moim zdaniem bardzo ważną rzecz- mianowicie niesamowicie ważne jest nastawienie do podróży. Jeśli wiem, że czeka mnie podróż na dystansie 10-15 km to czuję się super, jednak gdy wiem, ze w perspektywie mam podróż godzinną czy 2-3 godzinną psychicznie czuję się już gorzej. Obawiam się jaki będzie miała ona przebieg i skutki... Skutków ubocznych poważnych jak na razie nie miałam i mam nadzieję, że mieć nie będę. Mimo tego, że metodę na podróż jako pasażer mam uważam, że bardzo dobrą nie jestem w stanie zapanować nad moim strachem przed podróżą. Jak się przygotowuję, albo... może jak staram się uniknąć przykrej choroby:

1. aviomarin- 1 tabletka na godzinkę przed podróżą, 2 tuż przed wyjazdem;
2. przed podróżą jem zawsze coś "bezpiecznego" co wiem, że w żaden sposób nie może mi zaszkodzić- chleb, czy bułka z masłem i ser żółty;
3. przed wyjazdem wypadałoby się czegoś też napić- zatem podobnie jak przy jedzeniu coś bezpiecznego- herbata np. miętowa, a jak nie miętowa to zwykła,
4. dla bezpieczeństwa krople żołądkowe
5. woda to podstawa, gdy czuję że coś mnie zaczyna brać od razu małymi łyczkami popijam- woda oczywiście niegazowana;
6. podczas podróży zawsze mam przy sobie coś co nie może mi zaszkodzić, a może zmniejszyć mój głód- bułka słodka, jakiś rogal maślany, bułka z masłem i serem, herbatniki czy jakieś ciacha

Może te 6 punktów groźnie i zarazem śmiesznie brzmi- ale zapewniam, że pomaga. Czasem na początku nie bardzo się czuję, ale po 30 min jazdy mi przechodzi.
I co najważniejsze podczas podróży po 2 tabletkach aviomarinu jestem przytomna.
Czasami na dodatek muszę prowadzic samochód- to wiadomo duża odpowiedzialność,
ale ww zestaw i przy tym daje rade.
Czasem gdy podróż jest kilkugodzinna po drodze wypijam herbatkę i nigdy nie miałam wymiotów.

a mnie wyleczył suszony imbir, pycha i zero chemii