Hormony a samopoczucie

Moje pytanie będzie odrobinę nietypowe. Otóż sporo się krzyczy o zaburzeniach nastroju związanych z przyjmowaniem hormonów jako skutku ubocznym, tzn. rozdrażnieniu i raczej pogorszeniu samopoczucia.

A ja u siebie obserwowałam, po rozpoczęciu brania tabletek, fakt - pierwszy tydzień rozdrażnienia, ale kolejne - niebo
Wcześniej, stanem neutralnym było dla mnie rozdrażnienie właśnie, zmęczenie i przygnębienie, jak sądziłam, spowodowane sytuacją życiową (która notabene ciągnęła się od dłuższego czasu i nie była znowu taka zła, mam na myśli niedogodności związane ze związkiem na odległość). Obecnie, pomimo tego, że moja tak zwana sytuacja życiowa pogorszyła się (problemy z rodzicami, jeszcze rzadsze spotkania z facetem, brak czasu, duża presja - więcej pracy), stanem neutralnym od pewnego czasu jest, zwyczajnie, dobry humor... To może brzmieć dziwnie, ale wcześniej to było dla mnie nie do pomyślenia

I teraz pytanie: czy naprawdę mogę się w tej zmianie dopatrywać efektu jakiegoś wyregulowania hormonów, czy to zupełnie nie ma ze sobą związku?
Bo skoro mogą wpływać negatywnie na nastrój, to może i pozytywnie...

Być może właśnie potrzebowałaś uregulowania hormonów do lepszego samopoczucia. Zwykle pisze się o negatywnych skutkach przyjmowania hormonów, ale pozytywne też są Ja też czułam się spokojniejsza podczas przyjmowania tabletek.

Jezeli brak checi popelnienia ludobojstwa na dwa dni przed okresem mozna nazwac dobrym humorem, to tak i owszem - moja kuracja hormonalna takze pomoga. Do tego SFR pisala o wiekszej pewnosci i spokoju podczas seksu, co zapewne tez sie liczy.

U mnie hormony poprawiają nastrój, ale to nie do końca tak jak opisane powyżej.
Ja mam PCOS i zasadniczo mam huśtawki nastrojów i inne atrakcje związane z humorami. Kiedy biorę hormony moje osobiste się uspokajają i jest dużo lepiej.

a ja po hormonach zrobiłam się agresywna... działam impulsywniej, na wszystko reaguję gwałtownie i mam problemy z opanowaniem się.. pierwszy tydzień wyłam z byle powodu, po prostu koszmar.... a teraz psychika mi normalnie siada przez tą nerwowość

marecka, jesteś pewna, że to kwestia hormonów? Od kiedy ich używasz?

Ja byłam bardziej płaczliwa, jak brałam tabletki. Częściej w jakieś dołki wpadałam. Jak przestałam brać, to jakoś to przeszło. Jednak nie mam pewności, czy to tylko tabletki tak działały.

alamakota, no pojawiło mi się to na pewno odkąd hormony stosuję... a zaczęłam drugie opakowanie, połączyłam z pierwszym.

Hm... no to w sumie jeszcze Ci może minąć to rozdrażnienie, 3 miesiące przystosowawcze nie minęły.
Ja zaczęłam właśnie 3cie opakowanie, ale wolałabym, żeby ta pozytywna zmiana się jednak utrzymała

morighan, miałam tak jak Ty i była to zasługa tabletek.

Ja bez tabletek stanowię zagrożenie dla wszystkich dookoła i siebie samej - w zależności od fazy cyklu i ukierunkowania PMS-u Na Yasminelle np. byłam mocno przytłumiona i w ogóle było mi wszystko jedno, ani euforia, ani dół, środek i strasznie mi to przeszkadzało Na Logeście jest ok, mam wrażenie, że zachowuję się zupełnie normalnie

Ja generalnie też chyba mam PCOS (w badaniach hormonalnych nie wyszedł, ale bez hormonów mam wszystkie objawy, więc nie jest to do końca jasna sprawa) i brałam hormony przez ostatni rok, Logest. Było właśnie tak jak Nin mówi - pierwsze 2 tygodnie obojętność, potem wszystkie objawy PMSu, krwawienie (albo kolejne opakowanie - drugi tydzień PMSu, potem znowu obojętność). I tak w kółko. Teraz mam przerwę w hormonach i o wiele lepiej czuję własne ciało, np. czuję mniej więcej owulację. Zdarzają mi się dobre dni, to znaczy tak po prostu wstaję i mam dobry humor. Nie jest gorzej z PMSem, i co ciekawe miesiączki pojawiają się (odpukać) regularnie, wcześniej bywały okresy i 3-, i 6-miesięczne bez okresu w ogóle.
Tak więc zastanawiam się, czy wracać do hormonów w ogóle.

m-s, ale dlaczego chcesz wracać do hormonów skoro masz wszystko w normie teraz?

SFR może po to by być zabezpieczoną?