Kłopoty w związku heidhr

właśnie zdałam sobie sprawę, że jeśli ten związek ma tak wyglądać, to mi na nim nie zależy.
on nie umie pogodzić ról ojca i partnera - kiedy jest z dziećmi, to jest singlem, nie ma tam miejsca na mnie, na telefon do mnie, na wsparcie, niezależnie od mojego humoru. z roli ojca jasne, że nie zrezygnuje, zwalniam go więc z tej drugiej, mniej wygodnej. pierwszy raz to moja inicjatywa.
jak się czuję? szkoda słów...

heidhr

passion, a może nie miał nic złego na myśli? Twój nie będzie zazdrosny?
hei, nie wiem co powiedzieć, facet nie umie całkiem pogodzić tych kwestii Dobra, ma dzieci, Ty o tym wiedziałaś, więc musisz to zaakceptować, skoro się zdecydowałaś z nim być. Ale on też o tym wiedział, że wiążąc się z kimś, musi umieć dzielić swój czas, nie odstawiać Cię na boczny tor. Teraz pewnie tak mówisz, że na co ci on, bo jest Ci źle i smutno Ale jesteście już trochę ze sobą, więc gadaj z nim, gadaj i jeszcze raz gadaj. Faceci nie dostrzegają pewnych rzeczy, trzeba im to uzmysłowić, choć to czasem trudne i się można głupio czuć. No ale trzeba Powodzenia!
Jeśli kocha (a na pewno tak jest) to dojdziecie do kompromisu!
I jeszcze: jak jesteście razem, a np jego dzieci dzwonią, jak on reaguje?

hei pewnie jak jest z dziecmi to chce być tylko dla nich..

Hanca, może i tak, ale ja chcę mieć faceta, który będzie dla mnie, jak będę go potrzebować. ok, dzieci są na pierwszym miejscu, ale ja nie jestem tylko znajomą, z którą można pogadać, jak "ma się czas".

heidhr, widze, ze jak u mnie - po wzdychaniu o rozkwicie miłości czas na gorzka pigułkę...
no musisz myslec i wyjasnic mu wszystko.

u mnie jakas dziwna napinka, żremy sie jak sie widzimy, mimo, ze to fajny czas - jest wreszcie perspektywa mieszkania razem, a jednak jest COŚ nie tak.


hmmm :/

Wiedźma, wyjaśniałam. dlaczego nie może powiedzieć dzieciom - które mnie znają i podobno akceptują - że mam zły dzień i chce ze mną pogadać? może wyjść z mieszkania, czasem wychodzi na papierosa, to żaden problem... wszystko miało się zmienić jak je poznam (rok temu) a nic się nie zmieniło...
do dupy jest...
mój brat "subtelnie" pożycza mi książkę o toksycznych związkach, ja wiem, że nie wszystko jest idealnie, ale oboje mamy popraną psychikę i pracujemy nad sobą i relacją między nami...
ale wszystko jest do dupy... 3x czytam zdanie zanim je napiszę, taka pijana jestem. pierwszy raz się upiłam w samotności. przyjaciółka miała przyjechać, ale u niej też same złe rzeczy, nie dała rady. booooooożeeeee, co za okropny dzień...

Zoe, yvonne, mądre rzeczy piszecie. z jednej strony zdaję sobie z tego wszystkiego sprawę, ale kiedy w grę wchodzą uczucia, to nic nie jest proste... poobserwuję, co się będzie działo.

a gdzie był wtedy właściciel tego pieska?
winę za pogryzienie na 90% ponosisz ty. ja np nigdy w życiu nie pozwalam na kontakty obcych dzieci z moim psem. zwłaszcza, ze mamy niemądrze wysyłają dziecko "idź idź, zobacz jaki ładny, idź pogłaskaj". wdtsy stanowczo mówię, że niestety ale mój pies może ugryźć. i wiem, ze anjpewniej by ugryzł bo na sam widok dzieci zachowuje się neistety bardzo brzydko

[ Dodano: Czw 06 Sie, 2009 12:38 ]

heidhr napisał/a:

kiedy w grę wchodzą uczucia, to nic nie jest proste...

nieprawda. gdy w gre wchodzą uczucia to wszytko jest właśnie bardo proste moim zdaniem
tez mi sie kiedys wydawało, ze trzeba walczyć, starać się i stawać na głowie bo "kocham"
aż miałam dość i przekonałam się, że nie trzeba. sa granice walki i czasami lepiej odpuścic. problemy sa i owszem, ale miłość wtedy może tylko pomóc, bo we dwoje idzie się pre zycie znacznie łatwiej. miłośc wtedy nie komplikuje zycia.

heidhr napisał/a:

Zoe, yvonne, mądre rzeczy piszecie. z jednej strony zdaję sobie z tego wszystkiego sprawę, ale kiedy w grę wchodzą uczucia, to nic nie jest proste... poobserwuję, co się będzie działo.

nie jest proste to wiem

moje 3 ostatnie zwiazki:

1. tez starszy troche facet ale bezdzietny ktory zwiazkiem ze mna chcial sobie przywrocic swoja mlodosc
wiec ciagle musialam sie dostosowywac do jego pracy, wyjazdow, delegacji, meetingow itd
a zostawil mnie po ponad roku bo nagle chcial sie ustatkowac a ja za mloda bylam by zakladac rodzine
juz nie wspominajc ze mialam wedlug niego nieodpowiednia religie i pochodzenie

kochalam

po jakims czasie chcial mnie miec za kochanke bo jednak znaleziona mu przez rodzinke zona niezbyt chyba odpowiadala mu w pewnych kwestiach

2. prawie 3 lata z chlopaczkiem ktoremu musialam matkowac, wszystko zalatwiac, tlumaczyc, pisac, wysylac, kupowac
nawet budzet domowy ukladac bo nie mial z kasa sobie radzic
a byl 2 lata starszy i tak jak ja z dala od rodziny
rozstalismy sie bo zaczal mnie oszukiwac

kochalam

tak od roku dzwoni od czasu do czasu spytac sie co slychac i nalega na 'przyjacielskie' spotkanie

3. prawie 2 lata z facetem ktory (co sie na koncu okazalo) mnie przez te 2 lata oszukiwal, zdradzal i namawial wszystkich swoich bliskich i znajomych do oklamywania mnie
ale oczywiscie jak jego matka byla chora to ja w szpitalu dniami i nocami siedzialam
nie jego kochanki
ja gotowalam, pralam i wszystko organizowalam
nie one
rozstalismy sie bo wszystko wyszlo na jaw

kochalam

po 3 miesiacach po rozstaniu (kiedy znudzila mu sie ostatnia laska z ktora mnie zdradzal) z placzem chcial wrocic, chcial sie zmienic, blagal o wybaczenie

po 6 latach DAWANIA wreszcie jestem prawie od roku z kims dla ktorego ja jestem najwazniejsza, ksiezniczka, bogini, krolowa
daje i biore
tak wyglada zwiazek

nie chce nic sugerowac ale zastanow sie ile jeszcze bedziesz w stanie dawac i wspierac jesli nie otrzymujesz od niego jego wsparcia, uwagi i pomocy

jak dlugo twoja milosc to wytrzyma