nasze sposoby na sytuacje trudne

Dla mnie najlepszym sposobem jest pójście do pracy, zwykle nie mam czasu się wtedy dołować, a nawet jeśli, to zawsze mogę wygadać się którejś kumpeli
Kiedy jestem sama w domu, najbardziej pomaga mi wypłakanie się, takie konkretne, potem zasypiam. Zdarza mi się też uciekać w używki, ale zdaję sobie sprawę, że to nie jest dobre rozwiązanie, chociaż chwilowo pomaga... Jak byłam młodsza, sięgałam po książki Małgorzaty Musierowicz, były dla mnie najlepszą odskocznią od problemów.
Ogólnie mówiąc moje życie jest jest jedną wielką trudną sytuacją, więc musiałam się po prostu do tego przyzwyczaić.

Moja osobowość pcha mnie do wygadywania się ludziom po kilka razy, po tym czuję ulgę i pustkę emocjonalną. Idealnie wtedy jest pójść spać...budzę się, a z moich smutków/mojego zdenerwowania prawie nic nie ma...w przypadku smutku ostateczny wybór należy do mnie- albo się zdołować myślami albo sobie wytłumaczyć, że nie ma sensu, bo przeważnie nie ma, taki mój urok.

W głębokim smutku byłam tylko raz, otępienia pozbywałam się przez spotkania z ludźmi. Nie gadałam za dużo, ale skupiałam się na ich rozmowach. Przeważnie lądowaliśmy przez piwie, więc i spałam dobrze...

gotowanie zaczęło mnie wkur*iać, basen działa tylko te 40 minut kiedy jestem w wodzie...

może jakieś nowe propozycje u was?

Ja oglądam na youtubie śmieszne filmiki ze zwierzętami. Albo robię rudne po mieście samochodem i przyglądam się ludziom.

sprzątam szafę, układam notatki, oglądam housa, jem ,

moni, gdyby to było takie łatwe....

dokładnie...

heidhr napisał/a:

kończę leżenie i myślenie, że fajnie by było umrzeć

właśnie
to ja zacznę się pakować
pójdę na pociąg
pouczę się w pociągu
a potem wybiję flaszkę wina i pośmieję się sama z siebie