przed i po ślubie

monogamia nie polega na nie przezyciu romansu tylko na fakcie ze sie taki romans miec by nigdy nie chcialo...

a co do roznicy pokolen - wbrew pozorom nie sa az takie duze...

no i trzeba brac pod uwage ze babcie kiedys tez były młode a romanse zdażaja sie nie od poprzedniego stulecia tylko duzo duzo wczesniej

No to wiadomo, ale wtedy chyba małżeństwo było ważniejszą instytucją niż teraz, tak mi się wydaje . A młodość mojej babci biorę pod uwagę, jak najbardziej .

tak ważniejszą , nie było rozwodów bo były potępiane społecznie aczkolwiek romanse sie zdazały tak samo jak i dziś zresztą czy w innych epokach

No pewnie się zdarzały . Natomiast w przypadku mojej osobistej babci mogę powiedzieć, że dla niej małżeństwo jest bardzo ważne i na pewno stara się bardzo dotrzymywać wszystkich obietnic, złożonych podczas przysięgi małżeńskiej, dlatego na jej przykładzie tak stwierdziłam. I nie wiem, mam jakoś wrażenie że wtedy te romanse były bardziej powiązane z uczuciem i zdarzały się rzadziej, bo teraz seks sprowadził się w zasadzie do osiągnięcia przyjemności i spłycony jest jego aspekt duchowy że tak powiem, bliskość itd. Takie jakieś moje osobiste odczucie, mogące się oczywiście mijać z prawdą.

szczerze ???
nie przekonuje mnie ta teoria
wprawdzie masz troche racji - monogamia nie jest jednoznaczna z brakiem 'grzesznych mysli' ale moim zdaniem nie jest z pewnoscia synonimem wiernosci
dla mnie jakos tak sie znajduje miedzy tymi dwoma stanami
jest to mianowicie cos wiecej niz 'ciekawe jak by bylo sprobowac z jurkiem z 4tego pietra' jednak sam brak wiernosci w zwiazku nie odzwierciedla moim zdaniem calej filozofi braku monogami w zwiazku...

Cytat:

A wierność polegają właśnie na umiejętności poradzenia sobie z pokusami. I na tym też między innymi polega miłość - na zdolności do postawienia partnera i jego uczuć nad własnymi zachciankami. Gdyby pokusy nie istniały, to wierność nie miałaby żadnej wartości i żadnego znaczenia. Co to za sztuka nie jeść ciasteczek, których się nie lubi.

dlaczego nie wszyscy ludzie zdradzaja sposrod tych ktorzy maja na to ochote ???
moim zdaniem odpowiedz na to pytanie zazwyczaj (choc nie zawsze) nie lezy w takich pojeciach jak milosc czy szacunek dla partnera
raczej w kalkulacji zysk-strata (moje slownictwo to skutki uboczne kierunku moich studiow... sorry) czyli na ile 'niewinny' romans moze zagrozic mojemu 'szczesliwemu' zwiazkowi, jakie jest prawdopodobienstwo wyjscia na swiatlo dzienne moich malutkich grzeszkow i ile 'dobrego' potencjalny 'nowy sexualny' partner moze wniesc w moje zycie itd...

ale po paruminutowym przymysleniu tej sprawy (ogromny wysilek...ufff) wychodze z zalozenia ze :
- jednak istnieja jacys ludzie monogamiczni (jest to pewien jakis maly procent - wliczajac w to asexualnych ;->)
- wiekszosc ludzi jest monogamiczna okresowo (moj ex-slon ktory byl monogamiczny w trakcie naszego zwiazku ale sadze ze w jego przypadku ta kwestia jeszcze jest dosc otwarta)
- w wielu przypadkach i w niektorych kregach (nazwijmy je kulturowych) brak monogami jest zbytnio negowany i traktowany jako brak honoru (w pewnym sensie jest to nastawienie slonia ktory uwaza - tak go starsi zreszta wychowali - ze zdrada i juz samo powazne myslenie o niej jest ponizej jego poziomu i jest czyms bardzo zlym i niehonorowym; sadze jednak ze jest to nastawienie dosc krotkotrwale i slon ze zbiegiem lat zmieni do do niego podejscie... ale to juz bedzie problem jakies innej slon nicy ;->)

tak więc ja po ślubie bede za 10 miesięcy i 9 dni

zaloże sobie jakis wątek do odliczeń i opisywań zmagań przed-ślubnych

no ja mam nadzieje ze duzo rzeczy załatwimy do końca roku... więc przed samym ślubem bedziemy mieli duuuzo czasu... taki jest plan, nie wiem na ile nam się go uda załatwić...