Rodzice a zaufanie do swych dzieci

Mój tato cały czas boi się ,że będzie dziadkiem po raz kolejny. Nie ufa mi jak widać. A jak to jest u was??

Moi rodzice sa strasznie nadopiekuńczy... ostatnio w ciagu roku szkolnego musialam wracac do domu o 20.00 pomijajac to ze mam juz wlasciwie 17 lat...

crazy_me, z całym szacunkiem, ale 16, 17, nawet 18 to nie jest bóg wie ile i jest zrozumiałe, ze rodzice ustalają w domu pewne reguły, które musisz przestrzegać.
Mam "już właściwie" 25 lat, a i tak rodzic pozostaje rodzicem

Aaa to chyba trochę nie ten dział, co?

Nie nie jestem jedynaczka... a w rofilu mam 16 bo urodziłam sie we wrześniu... Nie no ja rozumiem ze sie o mnie boją... ale to bylo śmieszne... wszyscy moi znajomi dopiero wychodzili a ja musialam grzecznie iść do domu... na szczęście teraz już sie troche bardziej dogadujemy...

crazy_me więc masz 16.

No niby tak... oj ale rocznikowo 17:P:P

no cóż, zważywszy, że to był rok szkolny to ja się nie dziwie, że ci kazali wracac o tej 20...przynajmniej im zależy bys sie wysypiała i miała czas na nauke...
w sumie- to masz odpowiedzialnych poprostu rodziców...

może teraz pogadam jak stara ciotka- ale jak widziałam w roku szkolnym jak panienki 15,16,17 latnie i w tym, że wieku chłopcy o 22 się plontali po ulicach z siatami z alkoholem, to sie zastanawiałam- gdzie ich rodzice, czy są aż tak ślepi i gdzie ich odpowiedzialnośc za dziecko...
a później jak coś się stanie, to wszyscy winni tylko nie oni...

Olga040590 napisał/a:

Mój tato cały czas boi się ,że będzie dziadkiem po raz kolejny. Nie ufa mi jak widać. A jak to jest u was??

może nie tyle nie ufa- chyba, że ma podstawy, co poprostu boi sie pewnie bardziej o ciebie i o to jak sobie bys poradziła, gdyby jednak do czegos takiego doszło...
a jak juz masz dziecko to nie dziwne, że boi sie podwojnie...

Spoko, ja nawet jak miałem 19 lat to musiałem być góra 0:00 w domu, no 0:30
Teraz to już ich trochę wychowałem, bo przychodzę nawet o 3:00, ale i tak ciągle się pytają "a o której wrócisz" A ja nigdy nie wiem

no coz ja mam 25 lat...i moja mama do tej pory pyta- gdzie idziesz, z kim i o ktorej bedziesz...
a jak długo nie wracam to dzowni- bo poprostu sie martwi...

a jakie miałam gadane jak wracałam o tej 24 do domu, od mojego ex fakt, musze przejsc ciemna i krzaczasta okolica...

ale chyba z wiekiem, człowiek rozumie, że to nie ograniczanie jego wolności, a poprostu troska i strach by dziecku cos sie nie stało...chociaz na siłe i tak nie ucoronia przed wszystkim

No odpowiedzialni to oni są:) Znajomi śmiali się już, że na 18-stkę rodzice zrobią mi prezent i będę mogła wracać o 21

Powiem szczerze, że gdybym ja miała dziecko, to bym chciała, żeby wracało wcześniej do domu. Czasy mamy takie jakie mamy, strach wyjść na ulicę. Z drugiej strony wiele wypadków dzieje się w dzień, nawet w "centrum" miasta, a nie tylko pod osłoną nocy i w tzw. "niebezpiecznych dzielnicach." W każdym bądź razie, wiem, że bym się o swoje dziecko strasznie bała. Zresztą ja się zawsze boję, że komuś z moich bliskich, ktoś zrobi jakąś krzywdę.

Rzeczywiście ma rację że się martwi, tylko ja mu już zostałam tylko o mnie już się martwi. Z tym dziadkiem po raz kolejny to nie u mnie tylko u mojego rodzeństwo.
Tyle że wiecie jak to ojcowie, nie pogadają tylko będą rzucać jakieś słówka. Ja to bym chciała by tato ze mną rozmawiał. Ale to nie w jego naturze.

[ Dodano: Sro 09 Lip, 2008 14:36 ]
Aguuu To prawda zły dział wybrałam. Przepraszam