wychowawczy debiut heidhr ;-)

pewnie mało kogo to interesuje, ale może ofiara się jakaś znajdzie

przyjechaliśmy do zakładu w piątek późnym wieczorem. chłopcy wyczaili nas z okien (teoretycznie byli już pozamykani w sypialniach) i krzyczeli do nas, ale żadne niecenzuralne rzeczy... ponoć kobiet łagodzą obyczaje nasz wykładowca, zakładowy kierownik internatu, zaprowadził nas do sal klasowych, gdzie mieliśmy spać i wtedy paru chłopców się skądś pojawiło na korytarzu ponoć nowy strażnik pracuje od tygodnia i "nie daje sobie z nimi rady..." noc na szczęście była spokojna, choć potwornie niewygodna

w sobotę rano zapoznaliśmy się z chłopakami - wyglądali jak zwykłe łobuzy z gimnazjum. średnia wieku to ok 16 lat, wszyscy prawie łysi, w dresach, cholernie niewyrośnięci (z moim 159cm wzrostu wcale nie byłam kurduplem). pogoda była koszmarna, lało, ale mecz towarzyski piłki nożnej odbył się zgodnie z planem. dziewczyny zaplusowały grając na deszczu i wygrały pierwszą połowę 1:0 w drugiej połowie chłopcy już pokazali na co ich stać (8:3 ), ale sami prosili o przedłużenie gry. fajnie
po obiedzie był turniej siatkówki i w darta. tu były zgrzyty, bo grypsujący wystawiali "swoich ludzi" do gry po nagrody albo po prostu wykreślali zapisanych na zajęcia i wpisywali siebie... jako że wychowankowie podzieleni są na 3 grupy wychowawcze i ciężko zebrać wszystkich 30 na raz, to ciężko to było ogarnąć.

w niedzielę prowadziliśmy warsztaty. udały się z moją grupą byłyśmy najlepiej przygotowane, strasznie dużo pracy w to włożyłyśmy... było super gadałyśmy o związkach i miłości zaskoczyły nas odpowiedzi chłopaków - oczekiwałyśmy, że najważniejszy dla nich w dziewczynie jest wygląd, seks, kasa itp., a okazało się, że najwięcej chłopaków wskazało naturalność

z rzeczy poza-zazajęciowych - super, że mogliśmy chodzić po zakładzie, mieliśmy klucze, mogliśmy siedzieć z chłopakami w pokojach i swobodnie rozmawiać. od jednego - dość ważnego wśród grypsujących - nawet usłyszałam, że mogłabym dać sobie radę jako wychowawca! czad! drugie życie bardzo widoczne, choć oni temu oczywiście zaprzeczają... no ale już 15letni chłopcy mają cynkówki (wytatuowane kropki wskazujące na przynależność do grypsujących), łezki przy oczach bądź inne jednoznaczne tatuaże, jak czarne kreski na nadgarstkach (przerwa w życiorysie).

jedna panna od nas w ogóle tak się skumała z ich szefem, że to tragedia... obnosiła się z tym, że tak super im się gada. on na nią leciał, a ona żadnych granic nie ustaliła. była dumna z tego, że się nie boi, ale to był naiwny brak zaufania. i mu mówiła, że podobają jej się jego sznyty zajebista bez powodu dała mu plakat, który miał być nagrodą dla chłopców, nam powiedziała, że "on go zajebał" (świadkowie wydarzenia co innego mówią). na koniec dała mu "swój" numer telefonu, bo "złapał ją za ręce i nie chciał z pokoju wypuścić". a ona się cieszy, że super kontakt z chłopakami złapała...

podsumowując:
weekend pełen ważnych doświadczeń. najgorsze jest, że do poprawczaka trafiają chłopacy, którzy się nudzą na ulicy i robią głupoty. trafiają do poprawczaka i też się nudzą. wracają na ulicę, nudzą się i trafiają do więzienia, gdzie znowu się nudzą... a jednocześnie ciężko zachęcić ich do wzięcia udziału w zajęciach. barczewo jest zakładem, gdzie wychowankowie są wyjątkowo opozycyjni w stosunku do kadry... ciężko jest. no i widzieliśmy izolatki. masakra dosłownie jak cela więzienna, krwią na ścianie napisane JP.
no, to tyle. jeszcze nie ochłonęłam

no to fajnie, ze jestes zadowolona
byłam ciekawa jak ten wypad.

a co z tą migreną?
czemu takie rzeczy wybierają sobie momenty najmniej odpowiednie z mozliwych?

heidhr, podziwiam Cię! Nie każdy by się odważył przebywać z chłopakami łobuzami i jak widać Ci chłopcy nie są źli im tylko brakuje osoby która by im pokazała właściwą drogą. Ty właśnie taką osobą jesteś

co do tej panny ha każdy ma swoje jazdy a przy tym i brak rozumu czasem

no i trzymam za Ciebie kciuki abyś się rozwijała w tym co robisz bo widać że to lubisz, wkładasz to całe serce no i co najważniejsze wychodzi Ci to

no właśnie nie wiem
teraz wzięłam końską dawkę prochów i odżyłam. nie wzięłam ich na wyjazd, ale kumpela nie wzięła tamponów a że miała stringi, to nic innego jej nie ratowało... a akurat żadna tamponów nie miała. no więc nie tylko mi biologia figla spłatała.

heidhr, no to nic innego mi nie pozostaje jak gratulować i cieszyć się razem z Tobą

heidhr, no pewnie że rozkleja... ma chłopak sentyment do dziewczyny musiał ją bardzo kochać a może nawet dalej kocha?

a nie miałaś kłopotu z emocjami? Ja bym się w takiej sytuacji na bank rozkleiła...

w poprawczaku ciężko się rozkleić... kraty w oknach temu nie sprzyjają
choć jedna z dziewczyn od nas, po wyjściu z izolatki się rozpłakała. nie dziwię jej się... to naprawdę robiło wrażenie.

heidhr powiem tak, jakbym czytała o sobie po moim pierwszym pobycie w poprawczaku

teraz bym chyba już tak optymistycznie nastawiona nie była mając już jakiś tam bagaż doświadczeń odnośnie pracy resocjalizacyjnej cóż taki wyjazd nie pokazuje wszystkiego z czym wiąże się praca wychowawcy w poprawczaku tudzież więzieniu ....

co nie zmienia faktu, że jako doświadczenie, a i owszem ciekawe

heidhr napisał/a:

jednego panna rzuciła niedawno, byli razem 3 lata, powiedziała, żeby "zostali przyjaciółmi". dla niego to było nie do zaakceptowania więc doprowadził do tego, że go znienawidziła. a wciąż ma jej zdjęcie nad łóżkiem. to rozkleja, co nie?

mnie już nie rozklejają takie teksty

heidhr napisał/a:

jedna panna od nas w ogóle tak się skumała z ich szefem, że to tragedia... obnosiła się z tym, że tak super im się gada. on na nią leciał, a ona żadnych granic nie ustaliła.

w poprawczaku w moim mieście był przypadek identyczny, tylko nie studentki, ale już wychowawczyni, kiepsko się to skończyło dla obojga ponoć ...

heidhr, super ze wyjazd sie udal
z moich skromnych dswiadczen powiem tyle ze wydaje mi sie wlasnie ze tacy chlopcy to wrazliwce sa, ze kobiety sa dla nich wazne
"jest wierna jest krolowa- zdradzi-wiadomo"

a tatuaze wiezienne mnie fascynują :serduszka:

Wiedźma, tam też była wychowawczyni, która kompletnie sobie z nimi nie radziła do czasu, aż zaczęła im kupować papierosy od razu zaczęła sobie z nimi "radzić" nawet ją obejmowali na korytarzach

bardzo byłam ciekawa twojej opinii, wiedząc, żeś starszą koleżanką w tematyce
wiem, że jest ciężko. chciałabym wierzyć, że wystarczy z nimi pogadać i zrozumieć... tak naprawdę to jak myślę o sobie w przyszłości, to przede wszystkim bezsilność, za nią ogromna cierpliwość i kreatywność, żeby do czegoś ich zachęcić. wątpię, czy się nadaję.
chciałabym jeszcze do dziewczyn do poprawczaka pojechać, jestem ciekawa, jak tam jest.

[ Dodano: Nie 14 Cze, 2009 22:20 ]
Patka Emka, znasz tę książkę-album?
http://wysylkowa.pl/ks781493.html

Wiedźma, a wiesz może co znaczy taki znak - pięść z wystawionym kciukiem do góry (jakby ok) i na tym położona druga dłoń na płasko... oczywiście nie chcieli nam powiedzieć.

heidhr, nie, ale na pewno zajrzę, dzięki! :*
mnie kreca źli chłopcy, to taka moja sfera marzeń, jednego takiego znam i czasem mi ciężko się opanować, ale wiem, że na dłuższą metę nie umiałabym z kimś takim być
teraz akturalnie ta osoba nie siedzi, uczciwie pracuje, ma sznity, wydziergana OMERTĘ i łezki.

Wiedźma, ale u dziewczyn mogłabym połączyć moje obie pasje - reso z tańcem brzucha a myślę, że do twórczej resocjalizacji ten taniec się akurat świetnie nadaje...
ciężko naprawdę pogodzić się z tym, że są "przypadki beznadziejne", że niektórym nie da się pomóc i że przyczyna nie leży w nas.
nie wiem jeszcze, czego chcę od życia.

fajnie, ze wyjazd sie udal . ja bym chyba wysiadla w takim miejscu, ale nie mam pewnosci, nidgdy nie bylam.
mam kumpla, ktory sporo przeszedl i wyglada, ze ostatecznie wyszedl na ludzi chociaz troche mu to zajelo.
kurcze zazdroszcze troche ludziom, ktorzy w taki oczywisty sposob pomagaja, jak sie uda to musi byc niesamowite uczucie (za to porazka i jalowosc dzialania pewnie w rownym stopniu moga czlowieka rozbic na kawalki i wgniesc w ziemie).